Hasło do krzyżówki „członek kapłańskiej kasty w Indiach” w leksykonie krzyżówkowym. W naszym internetowym słowniku definicji krzyżówkowych dla wyrażenia członek kapłańskiej kasty w Indiach znajduje się tylko 1 opis do krzyżówki. Definicje te zostały podzielone na 1 grupę znaczeniową. Po 7 latach wędrówki, której szczegóły są nam znane z legend, odnalazł oświecenie. Wraz z odkryciem zmieniła się kultura starożytnych Indii. Krótkie opowiadanie o widoku świata przez pryzmat buddyzmu może być następujące: osoba, z definicji, jest skazana na cierpienie, będąc w nieskończonym kołem samsary. Jednak zbawienie 2) Nazwa Indie pochodzi od rzeki Indus. 3) Obecnie w Indiach mieszka ok. 1,4 miliarda ludzi (czyli jakieś 50 razy więcej niż w Polsce). Wkrótce Hindusów będzie więcej niż Chińczyków. 4) Indyjska gospodarka jest w pierwszej dziesiątce świata. 5) Indie mają broń jądrową i są uważane za regionalne mocarstwo. Kasta, ze swej natury, to określenie niejasne, coś maskujące, wobec podejrzanego kręgu ludzi. Natomiast wobec normalnej i jawnej danej zbiorowości nie mówimy "kasta", tylko otwarcie: grupa nauczycieli, lekarzy, artystów, przedsiębiorców, prawników itp. dodaj +. rzeczownik, rodzaj męski. (1.1) ezot. osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną. (1.2) rel. w starożytnej Persji: kapłan ( członek kasty kapłańskiej ), który zajmował się astrologią i magią. (1.3) rel. w Biblii: wschodni mędrzec, jeden z Trzech Króli. odmiana: (1.1-3) przypadek. liczba pojedyncza. liczba mnoga. Niektóre przykłady obejmują między innymi pochodzenie etniczne, orientację seksualną, płeć i źródła dochodów. Być może najbardziej znane odmiany takich uprzedzenia kulturowe i etniczne przebywać w systemach kastowych Starożytne Indie, Sri Lanka, Nepal. Rzeczywiście, ten wpis na blogu będzie badał historie i hierarchie report flag outlined. Wyznawany przez większość mieszkańców Indii hinduizm zakłada podział społeczeństwa na kasty. Grupy społeczne które posiadaja określone prawa i przywileje. O przynależnośći do danej kasty decyduje wyłacznie urodzenie - każdy człowiek od dnia narodzin należy do kasty swoich rodziców. Przejście do innej KASTA. odrębna grupa społeczna w Indiach. możnowładca. hinduski - sahib, tytuł używany w Indiach w stosunku do osób zajmujących wysoką pozycję społeczną, a także w czasach kolonialnych do Europejczyków. eta. grupa społeczna w dawnej Japonii o charakterze kasty. warstwa. grupa społeczna. kasta. […] zwróć się w dowolnym kierunku, kasta jest potworem, który przecina twoją ścieżkę. Nie możesz przeprowadzić reformy politycznej, nie możesz nie każdy przedstawiciel kasty braminów, musi być kapłanem, ale jeśli jest, to obowiązuje go czystość i celibat i wtedy nazwiemy go Braminem, czyli kapłanem, który wywodzi się z tej kasty oraz z rodziny o tradycjach kapłańskich. kdtnTYq. Aishwariya Rai – aktorka wywodząca się z kasty Bantów Kobieta z kasty koli (rybaków) Stany i kasty w Indiach – zamknięta, endogamiczna grupa społeczna w Indiach, do której przynależność jest dziedziczna. Na Zachodzie do tej pory pokutuje szereg nieporozumień dotyczących indyjskiego systemu kastowego, przede wszystkim ze względu na mylenie dwóch pojęć typowych dla hinduizmu: pojęcia warny, czyli stanu społecznego, podobnego do średniowiecznych europejskich koncepcji społecznych, pojęcia kasty, typowo indyjskiego, określanego w językach indyjskich terminem dźati (dewanagari: जाति), dosłownie „urodzenie”. Podczas gdy system początkowo trzech, później czterech warn, ćaturwanja był być może rzeczywistością społeczną w zamierzchłej starożytności wśród indoeuropejskich Ariów, a w późniejszym okresie li tylko postulatem niektórych prawodawców hinduskich, nigdy w pełni nie zrealizowanym, to pojęcie kasty zawsze było podstawową kategorią społeczną, nawet obecnie pomimo prawnego zniesienia systemu kastowego po uzyskaniu przez Indie niepodległości w 1947 roku. Druga przyczyna zamętu to powszechne poza Indiami zakładanie ekonomicznego uprzywilejowania pewnych kast, wiążące się z uciskiem innych, co zupełnie nie odpowiada realiom społecznym. W indyjskim systemie kastowym wyróżniono ok. 3 tys. kast i podkast[1]. Przynależność do kasty[edytuj | edytuj kod] Zgodnie z rozumieniem samego słowa dźati przynależność do danej kasty następuje automatycznie przez urodzenie, stąd Hindusi mówiący po angielsku często tłumaczą dźati na angielskie „race” (rasa). Przynależności do kasty nie można uzyskać ani przez małżeństwo (kasta jest grupą endogamiczną), ani przez zasługi czy wzbogacenie się (kasta nie ma nic wspólnego ze statusem ekonomicznym). Endogamiczność grupy często związana jest z konkretną profesją, niekiedy także z pochodzeniem etnicznym lub afiliacją religijną. Nazwisko bardzo często stanowi nazwa kasty, np. Gandhi (sprzedawca perfum), Dhobi (pracz), Dikshitar (bramin świątyni Chidambaram w Tamilnadu), Tamang (członek plemienia Tamangów w Nepalu). Hierarchia wśród kast[edytuj | edytuj kod] System kast w zasadzie nie jest hierarchiczny, podział na kasty „lepsze” czy „gorsze” polega wyłącznie na bardzo żywotnym w hinduizmie pojęciu czystości i nieczystości. Może polegać na subiektywnym odczuciu własnej kasty jako bardziej „czystej” (ang. pure) niż inne – zdarza się to często również wśród braminów, z których niektóre grupy unikają małżeństw i wspólnego spożywania posiłków z członkami innych podgrup bramińskich, chociaż nie są one zabronione przez tradycyjne zakazy Manusmryti. Często poczucie „nieczystości” związane jest z wykonywanym zawodem, wiążącym się z przekroczeniem różnych tabu. Za nieczysty uchodzi kontakt ze zwłokami ludzkimi i zwierzęcymi, krwią, ekskrementami, nawet potem innych osób. Tak więc posługacze palący zwłoki na śmaśanach, czyściciele latryn czy rzeźnicy i garbarze uważani są za najbardziej nieczystych i wykluczeni poza społeczeństwo, stąd ich angielska nazwa outcasts. Nieco mniejszy stopień „nieczystości” cechuje np. szewców (kontakt ze skórą zwierzęcą i nogami ludzkimi) czy praczy (kontakt z brudną odzieżą). Poza tymi skrajnymi przypadkami większość kast uchodzi za „w miarę czyste” i tabu w praktyce dotyczy tylko najbardziej intymnych kontaktów (małżeństwo czy ogólnie kontakty seksualne) oraz spraw związanych z pożywieniem. Ogólna zasada dotyczy zakazu przyjmowania wody i potraw gotowanych od osób z kast „mniej czystych” niż własna. W konsekwencji bardzo często się zdarza, że kucharzami w restauracjach są bramini, uważani za najbardziej czystych. Środowiska bardziej ortodoksyjne zwracają również uwagę na to, z kim jedzą (ang. interdining). Status prawny we współczesnych Indiach[edytuj | edytuj kod] System został zniesiony w 1947 roku. Pomimo przepisu konstytucji z 1950 roku znoszącego przywileje kastowe, system ten jest wciąż bardzo popularny, szczególnie wśród mieszkańców wsi. Stosuje się też terminy: Scheduled Castes (SC) Scheduled Tribes (ST) Other Backward Classes (OBCs) – inne kasty prześladowane Dla wskazanych grup wprowadzono gwarancje miejsc w administracji i szkolnictwie. Partie niższych kast[edytuj | edytuj kod] Partie polityczne reprezentujące indyjskie niższe kasty: Bahujan Samaj Party (BSP) Samajwadi Party Pozakastowcy[edytuj | edytuj kod] Wykluczeni poza system ortodoksyjnego hinduizmu, na przykład w następstwie zaniechania obowiązków religijnych i społecznych wynikających z warny i dźati, postrzegani są jako istoty nie podlegające prawu karmy, czyli nie posiadający potencjału dla reinkarnowania w kolejnym ciele po śmierci[2]. Kasty w innych religiach[edytuj | edytuj kod] Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją. Podział warn na kasty[edytuj | edytuj kod] Już w starożytności tradycyjny system czterech warn stanowiący idealny wzorzec społeczeństwa zupełnie nie odpowiadał rzeczywistości społecznej i w związku z tym szereg prawodawców, również najsłynniejszy z nich, Manu, próbowało przypisać istniejące kasty do postulowanych warn, biorąc pod uwagę wykonywaną profesję. Powiązania takie różniły się w zależności od tekstu i epoki, gdyż kasty również ewoluowały, rozpadały się na podkasty ze względu na oddalenie geograficzne lub zmianę zawodu. Poniżej podano przykład tego rodzaju klasyfikacji, który jednakże nie jest ani wyczerpujący, ani autorytatywny, ma służyć jedynie jako ilustracja systemu. Dla przykładu: bramini (stanowiący jedną warnę) podzieleni są w rzeczywistości na wiele różnorodnych kast o odmiennych tradycjach i zwyczajach. Bramini[edytuj | edytuj kod] Bramini Pańća Gauda (północne i wschodnie Indie)[edytuj | edytuj kod] Bramini bengalscy Dadhich Gaur Gouda Saraswat Bramini Kanyakubja Bramini kaszmirscy Khandelwal khedaval Kota Kulin Bramini maithilscy Mohyal Rajapur Saraswat Sanadhya Saraswat Saryuparin Shivalli Madhwa Brahmins Shrimali Brahmins Daivajna Bramini Panća Drawida (południowe i zachodnie Indie)[edytuj | edytuj kod] Bardai Chitpavan (Konkanastha) Deśastha Dhima Gurukkal Kuta Havyaka Hoysala Ajjar Ajjangar (Vadakalai, Thenkalai) Kandavara Bramini karnataccy Karhade Koteśwara Nagar Brahmins Nambudiri (Nambuthiri, Nambudiripad, Bhatathiripad) Padia Saklapuri Sankethi Shivalli Madhwa Sthanika Bramini Telugu (Vaidiki, Niyogi) Tuluva Malik Kszatrija[edytuj | edytuj kod] Bhavsar Bantowie Gurjara Jambavas Dżatowie Kamboj Khatri Kurup Kurmi Lohana Menon Nadar Nair Nambiar (Nair) Patidar Radźputowie Raju Tyagi (Brahmins) Unnithan Vanniyars-TamilNadu Varma Wadeyar Yadav Wajśja[edytuj | edytuj kod] Agarwal Gupta Kamma Kapu Nagarathar Chettia Tarkhan Śudra[edytuj | edytuj kod] Dasà, Dasa Edumuddi Khatik Pannadai Parayan Parayerri Alfabetyczna lista kast hinduskich[edytuj | edytuj kod] Ajjar Adi Dravida Mala Madiga Arunthathiyar Chakkili Paraiah Pallar Adi Karnataka Kszatrija Ahir Dhangar Dhobi Saini Kamboj | Kambojas | Kamboh Khasa, Khash Pahlava, Pahlav Yadav Ahluwalia | Walia | Paul | Kalal Arain Arora Gera Arya Vysya Awan Bahi Balija, Balija Naidu Boyar caste Boyar/Boya/Boyan Boya Naidu/Boya Nayak Talwar Boya | Taliari Boya | Talari Boya Boya Palegar | Boya Palaigarar Bania Agarwal Barnwal Sahu Vaishya Mahuri Maheshwari Baurias Bhandari Bhatia Billava Brahmin Smarta Południowoindyjscy bramini wyznający smartyzm Iyer Vaidiki Kasalanadu Vaidiki Mulukanadu Vaidiki Velanadu Vaidiki Veginadu Vaidiki Telanganya Namboothiri Badaganadu Hoysala Kannada Sthanika Shivalli Devanga Kannada Kōchi | Koti Babboor Kamme Ambalavasi Aruvela Niyogi Smartyści maraccy Karhade, Karhade Brahmin Deśastha Konkanastha, Chitpavan Devrukhe Brahmin Saraswat Brahmin Gaud Saraswat Chitrapur Saraswat Daivadnya Śriwajsznawa Iyengar lub bramini wyznający Wiśisztadwajtę Vadagalai Tengalai Hebbar Mysore Madhwa Anandatirtha, Madhva lub bramini wyznający Dwaita, Dwajtę Madhva Deshasta Anavil Bhumihar Tyagi AudichyaBrahmin Bengali Brahmin Bengali Vaid Brahmin Kanyakubja Brahmin Shivalli Brahmins Bantowie Chandraseniya Kayastha Prabhu Charan Chamar | Ravidasia Chambhar (szewcy maraccy) Chettiar Chuhra Darji Dalit Dhangar Ediga Ezhava Goud GangaPutra Gounder Irani Jambavas Kapu (caste) Kalal Konar Koiry Kumhar, Prajapati Kumbhar (garncarze maraccy) Kurmi | Kunbi | Kumbi | Kanbi | Kudumbis Nessa | Kurni Kamma Kayastha Khatri | Mahajan | Lala | Shahs Średniowieczni kszatrijowie Rajput Raju Kongu Vellalar Kuravar Kori | Koli Kuruba Gowda Laheri | Lahiri Leva Patidar Labana Lingayat Lohana Lohar Maravar Mudaliar Mahadiga Madiga Mogaveera Madar Maher Mahar, Meharaa, Taral, Dhegu-Megu (maraccy sprzątacze) Mang (maraccy dalitowie) Garudi (maraccy zaklinacze węży) Kolhati Mali (phul) (maraccy ogrodnicy) Maratha (kszatrija) Mazabhi Mers (kszatrija) Mistry Nadar Naidu Nai Nair Kapu, Ontari Prajapati (Kshatriya Kumhar) Pariah Padayatchi Paravas | Bharathar | Fernandos Pillai Pulayar Rais Reddiar Reddy Phul Mali Ror Sansi Sekhri Sengunthar Sourashtra Somvanshi Kshatriya | Pathare Prabhu Sonar (maraccy złotnicy) Sonjhari (maraccy poszukiwacze złota) Sutar (maraccy cieśle) Shimpi (maraccy krawcy) Swakula Sali (maraccy tkacze) Tarkhan Telaga, Telaga Nayudu Teli Tigala Twashta Kansar/Tambat Valmiki Velama Vanniyar Kannada Vaishya Vokkaliga Yerukala Yadav, Wadaw Gangwar Gurjara | Gujjar | Gurdźara Gondhal Zobacz też[edytuj | edytuj kod] Scheduled Castes Scheduled Tribes Other Backward Classes warna (hinduizm) Dalit Adiwasi Pańćajat kasty Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ Krzysztof Olechnicki, Paweł Załęcki, Słownik socjologiczny, Toruń: Graffiti BC, 1997, ISBN 83-900784-1-4, OCLC 835651682. ↑ Puruszartha – cele życia człowieka. W: Marta Kudelska: Hinduizm. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2006, s. 90, seria: Mała biblioteka religii. ISBN 83-7318-643-3. Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Arthur Basham: Indie Benjamin Walker: Hindu World Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod] Lista uznanych prawnie kast upośledzonych społecznie (tzw. scheduled castes) Zdaniem urodzonego w Polsce Orzechowskiego, który długo mieszkał w Indiach i Nepalu, polska najwspanialsza kasta, która demonstruje, że „działa na specjalnych prawach i przywilejach”, przypomina trochę indyjską kastę braminów, ale jest pewna różnica. W Indiach przynależność do wyższej kasty to były oprócz przywilejów obowiązki. Wobec kraju, wobec innych, wspólnoty, w której żyjesz. To nie było tylko żerowanie na reszcie obywateli. Trochę jak w I Rzeczpospolitej, gdzie szlachta stanowiła jakby oddzielną grupę. - powiedział w programie „Wywiad z chuliganem” w Telewizji Republika. Wspominając o zniesieniu kast w Indiach i blokowaniu reformy sądów w Polsce badacz już całkiem serio wskazał na akty międzynarodowe, na które powołać się może Polska. W Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka napisane jest, że każdy człowiek ma prawo do uczciwego sądu. W Polsce sądy nie są uczciwe, bo istnieje kasta, która ma swoje korzenie w systemie totalitarnym i nie zostało to wyczyszczone. Oznacza to, że dotychczas Polska łamała tym samym Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Kuriozum jest, że Polskę poucza w sprawie reformy sądów Francja, która przecież miała po upadku Vichy defaszyzację swojego systemu prawnego i Niemcy, które miały i denazyfikację, i dekomunizację w NRD. A w Polsce usunięcie przywilejów podobnej kasty napotyka na ich sprzeciw. - mówi Michał Orzechowski. Obejrzyj mocną rozmowę z badaczem Indii poniżej, fragment dotyczący kast i „wujów” w togach zaczyna się w 36 minucie i 30 sekundzie. Źródło: Telewizja Republika, Radio Poznań Kasty Geneza kast indyjskich do dziś nie jest ostatecznie ustalona. Tajemnicze pojawienie się, wpływ na społeczeństwo oraz fakt, iż przetrwały aż do dzisiaj, od dawna pozostaje przedmiotem sporów i dyskusji, ajednocze-śnie stanowi jedną z głównych atrakcji turystycznych tego kraju. Za twórców społeczeństwa kastowego uznaje się braminów, czyli kapłanów, którzy pragnęli zapewnić sobie najwyższą władzę w państwie. Do rozszerzenia kast przyczynili się prawdopodobnie Ariowie, którzy po podbiciu Indii chcieli zaznaczyć swoją wyższość nad miejscową ludnością. W efekcie wykształciły się cztery kasty, z których każda posiada odrębne przywileje i stosuje własny kodeks moralny. Pierwszą i najwyższą kastę stanowią bramini, uprawnieni do decydowania o kształcie religii i zasadach postępowania w obrębie każdej grupy społecznej. Następna kasta to kszatrije, czyli żołnierze i ziemiaństwo. Wajśjowie z kolei zajmują się rzemiosłem i handlem, zaś czwartą, ostatnią grupę tworzą rolnicy i chłopi, zwani śudrami. Według tradycji hinduskiej, wszystkie cztery kasty wywodzą się z ust (bramini), rąk (kszatrijowie), ud (wajśjowie) i stóp (śudro-wie) Brahmy. Najniższą kategorię społeczeństwa tworzą pariasi, uznawani za „niedotykalnych”. Nie należą do żadnej z kast, wykonują prace fizyczne lub pogardzane w Indiach zawody. W przeszłości, kiedy członek kasty przypadkiem dotknął pariasa, lub chociażby jego cienia, musiał poddać się skomplikowanej ceremonii oczyszczenia, aby zmyć swą „hańbę”. Mimo iż oficjalnie w kraju wprowadzono równouprawnienie, system kastowy do dziś utrzymuje się w społeczeństwie. Dyskryminacji pariasów szczególnie ostro przeciwstawiał się Mahatma Gandhi, nazywając ich haridźanami, czyli „dziećmi Boga”. Określenie to ma obecnie negatywne znaczenie, tak że w Madhja Pradeśu oficjalnie zakazano używania tego słowa. Pariasów określa się najczęściej mianem dalitów, co w tutejszym języku oznacza „uciskanych” lub „ciemiężonych”. Należy pamiętać, że przynależność do danej kasty nie zapewnia automatycznie pozycji w społeczeństwie lub konieczności wykonywania z góry określonego zawodu. Wielu braminów jest obecnie ubogimi rolnikami, a wielki przywódca Maharatów – Śiwadźi wywodził się zaledwie z kasty śudrów. Żaden z Marathów, którzy po upadku dynastii Mogołów przejęli kontrolę nad większością terytorium Indii, nie był braminem. Jednak można założyć, że bogatsi obywatele wywodzą się z wyższych kast, zaś wykonujący prace fizyczne Hindusi todalici. Przynależność do danej grupy społecznej wciąż odgrywa bardzo ważną rolę w tym kraju: kiedy Indian Airlines zatrudniły pierwszego stewarda dalita, wiadomość o tym wydarzeniu pojawiła się na pierwszych stronach indyjskich gazet. Jak odróżnić, do której kasty należy napotkany Hindus? Jeżeli wykonuje on ciężką pracę fizyczną lub pogardzane tutaj zawody, np. zajmuje się wyprawianiem skór zwierzęcych, z pewnością jest dalitem. Jednak w pozostałych przypadkach bardzo trudno ocenić pozycję społeczną danego obywatela. Chyba że zdejmie on koszulę i na jego ramieniu zobaczymy poświęcony sznur. Oznacza to przynależność do wyższej kasty. Czasami jest to jednak mylące, gdyż podobne noszą także parsowie. Sikhowie, muzułmanie i chrześcijanie nie należą do żadnej kasty. Wewnątrz każdej kasty obowiązuje hierarchia i określone zasady, doskonale znane wszystkim jej członkom. Ponadto w obrębie kast wykształciło się bardzo wiele różnych pod-kast. Oznacza to, że na przykład służący, który zajmuje się czyszczeniem naczyń z brązu, ze względu na swą niską pozycję nie ma prawa czyścić sreber. Wiele dawnych surowych przepisów funkcjonuje obecnie w złagodzonej formie, jednak niektórzy Hindusi wciąż unikają kontaktów z „niedotykalnymi”. Bardziej liberalni obywatele godzą się już na wymienianie uścisków dłoni z nie należącymi do żadnej kasty… przybyszami z Zachodu! Wielu nawet decyduje się na wyjazd za granicę, gdyż groźba wykluczenia z kasty, jaką pociąga za sobą opuszczenie kraju, nie ma już dla nich większego znaczenia. Często są bardziej poważani niż przed wyjazdem, szczególnie gdy wracają z zagranicy z dyplomem uniwersyteckim. System kastowy jednak bardzo głęboko zakorzenił się w tradycji tego kraju. W ciągu ostatnich lat kilkakrotnie wybuchały konflikty i zamieszki, skierowane przeciwko dalitom i innym „gorszym” obywatelom, za jakich uważani są na przykład członkowie plemion lub inni ubodzy i niewykształceni Hindusi. Aby poprawić położenie tej kategorii ludności, rząd zapewnił jej przedstawicielom wstęp na uniwersytety oraz przeznaczył miejsca w parlamencie. Zarezerwowano dla nich także prawie 60% miejsc pracy, przez co wielu wykształconych obywateli utraciło szansę uzyskania dobrej posady. W niektórych stanach, np. w Karnatace, w 1994 r. rządy znacznie zwiększyły liczbę miejsc pracy zarezerwowanych dla dalitów, aby zapewnić sobie ich poparcie. Doprowadziło to w 1991 oraz 1994 r. do zamieszek, w czasie których protestujący domagali się obniżenia liczby zarezerwowanych miejsc pracy. Najgwałtowniejsze miały miejsce w 1991 r. w Gudżaracie, Uttar Pradeśu, Delhi i Harjanie. Zginęło wówczas bądź odniosło poważne rany ponad 100 osób. W tym miejscu należy przypomnieć chłopa pańszczyźnianego, którego mamiono perspektywą lepszego bytu w zaświatach, gdy obiecywno mu, że tylko ciężką pracą i bezwzględnym posłuszeństwem zasłuży sobie na wieczną szczęśliwość w niebie. Członkowie indyjskich kast wykorzystali tę samą filozofię, posługując się teorią learmy: sytuacja każdego człowieka w doczesnym życiu zależy od sumy jego dobiych i złych uczynków. Jeżeli przeważą dobre, w następnym wcieleniu osiągnie on lepszą pozycję.